Ozempic τέλος - Υπάρχουν και φυσικοί τρόποι για να ελεγχθούν οι «λιγούρες» λένε οι επιστήμονες

Τα φάρμακα τύπου Ozempic μιμούνται τη δράση της ορμόνης GLP-1 και ρυθμίζουν αποτελεσματικά το σάκχαρο στο αίμα, μειώνοντας, παράλληλα, την επιθυμία για φαγητό. Οι άνθρωποι με διαβήτη τύπου 2 έχουν μειωμένη λειτουργία της ορμόνης GLP-1, και η χορήγηση αναλόγων (π.χ. σεμαγλουτίδης) είναι μονόδρομος για τη διαχείριση της κατάστασης.

Ωστόσο, σε μελέτη που δημοσιεύεται στο Nature Microbiology, ωστόσο, αναφέρεται ότι υπάρχει ένας φυσικός τρόπος ρύθμισης των επιπέδων σακχάρου και της επιθυμίας για ζάχαρη, αντίστοιχος του Ozempic. Το κλειδί φαίνεται πως είναι ένα μικρόβιο του εντέρου και οι μεταβολίτες (ουσίες) που παράγει κατά την πέψη των τροφίμων. Ενισχύοντας τον πληθυσμό αυτού του μικροβίου σε διαβητικά ποντίκια, οι ερευνητές από το Πανεπιστήμιο της Τσιάνγκναν στην Κίνα έδειξαν ότι μπορούν να προκαλέσουν την παραγωγή της ορμόνης GLP-1, η οποία προκαλεί το αίσθημα του κορεσμού.

Μικροοργανισμοί και «λιγούρες»

Οι ερευνητές τονίζουν ότι οι «λιγούρες» για κάποιο διατροφικό συστατικό προκαλούνται από παράγοντες του εντέρου, αλλά δεν είναι γνωστό ποιοι μικροοργανισμοί, ποια γονίδια και ποιοι μεταβολίτες εμπλέκονται σε κάθε διαδικασία. Η νέα μελέτη δείχνει ότι ένα είδος, το Bacteroides vulgatus, και οι μεταβολίτες του προκαλούν την επιθυμία για γλυκό. Στα πειράματα τα ποντίκια που δεν μπορούσαν να παράγουν την πρωτεΐνη Ffar4 είχαν ελαττωμένους πληθυσμούς του βακτηρίου, και αυτό προκάλεσε την έκκριση της ορμόνης FGF21, η οποία συνδέεται με την επιθυμία για ζάχαρη.

Νέοι δρόμοι στην έρευνα για τον διαβήτη τύπου 2

Επιπρόσθετα, σε πειράματα που έγιναν σε ανθρώπους, φαίνεται ότι όσοι έχουν παραλλαγές του γονιδίου που παράγει την ορμόνη FGF21 έχουν 20% περισσότερες πιθανότητες να καταναλώνουν γλυκά. Σε αναλύσεις αίματος 60 διαβητικών και 24 υγιών ανθρώπων, οι ερευνητές βρήκαν ότι οι μεταλλάξεις του γονιδίου της πρωτεΐνης Ffar4, που μειώνουν την παραγωγή FGF21, συνδέονται με αυξημένη επιθυμία για ζάχαρη.

Οι επιστήμονες από την Κίνα βρήκαν ότι στα ποντίκια η χορήγηση ενός μεταβολίτη του B. vulgatus ενίσχυε την έκκριση GLP-1, που οδηγούσε στην παραγωγή της ορμόνης FGF21. Αυτό, φυσικά, ανοίγει νέους δρόμους στην έρευνα για τη διαχείριση της παχυσαρκίας.